Kierunek->Sukces » niezależność finansowa

Czym dla Ciebie jest wolność finansowa?

Krzysztof — Sun, 31 Jan 2010 19:11:20 +0000

Autorem zdjęcia jest abnelgonzalez

Czy wolność finansowa jest zachcianką z kategorii ‘fajnie by było’ czy może elementem niezbędnym do szczęśliwego życia? Przypuszczam, że odpowiedzi na to pytanie nie byłyby jednoznaczne. Wynika to z tego jak różnie jest określana wolność finansowa przez różnych ludzi. W książkach, artykułach czy nawet w luźnych rozmowach wyodrębnić można kilka typowych definicji wolności finansowej.

Najmniej popularne, chociaż i tak dość często przytaczane, jest uniezależnienie się od pieniędzy poprzez wyzbycie się chęci posiadania. Osobiście staje mi przed oczami wizerunek pustelnika, czy działacza GreenPeace koczującego w namiocie i jedzącego zioła lub robale. To pewnie spore przejaskrawienie, ale przecież u podstaw tego podejścia stoi (możliwie) całkowite zignorowanie pieniądza i napędzanego nim świata komercyjnego. Zignorowanie czegoś co w dzisiejszych czasach jest równoznaczne z izolacją i zamknięciem się na możliwości rozwoju jakie są nam dane w XXI wieku. Jako człowiek zorientowany na sukces zapewne nie tak postrzegasz wolność finansową.

Dla innych ludzi wolność finansowa jest równoznaczna z brakiem długów. Długi tworzą z ludzi niewolników. Człowiek traci wolność wyboru tego co i kiedy chce robić, ponieważ dług zmusza go do pracy – zwykle w określonym miejscu i określonych godzinach. Większość ludzi wstaje rano do pracy, „bo z czegoś przecież trzeba płacić rachunki i spłacać kredyt”.

Wolność postrzegana jest wtedy jako sytuacja, w której wszelkie rachunki, opłaty i zakupy nie stanowią finansowego wyzwania. Osobom takim wystarczy praca za którą otrzymują wynagrodzenie przewyższające wysokość wydatków, zarówno tych planowanych jak i nieprzewidzianych. Wolnością finansową jest w pełni spłacony samochód, mieszkanie czy dom oraz posiadanie gotówki na wszelkie codzienne wydatki.

Można powiedzieć, że kolejnym typem ludzi są tacy, którzy oprócz braku jakichkolwiek długów, dzięki zarobkom, chcą móc sobie pozwolić na komfortowe życie, piękne wille, luksusowe wakacje, drogie samochody, markowe ubrania, perfumy, biżuterię. Często to właśnie osoby, które żyją komfortowo na kredyt, postrzegają wolność finansową w taki właśnie sposób; spłata kredytu jest momentem ich „uwolnienia”.

I jest jeszcze jeden typ ludzi. Ludzie, dla których wolność finansowa, to brak konieczności podejmowania pracy. Stan, w którym zgromadzone aktywa generują zysk zaspokajający wszelkie finansowe potrzeby. Stan, w którym pracujesz nie dlatego, że musisz, tylko dlatego, że chcesz. Stan, w którym możesz oddać się swojej pasji, robić to co chcesz, bez martwienia się o rachunki do zapłacenia. Poczucie bezpieczeństwa. Brak obaw związanych z utratą pracy czy możliwości zarabiania oraz innymi nieprzewidzianymi zdarzeniami.

W ten właśnie sposób ja postrzegam wolność finansowa. Wolność finansowa to wolność wyboru. Wyboru tego co, kiedy i gdzie chcę robić. Wyboru stylu życia.

A jaka jest Twoja definicja wolności finansowej?

Wygrywasz 40 milionów. Idziesz do pracy czy nie?

Krzysztof — Tue, 29 Sep 2009 16:13:51 +0000

Dookoła lekki szum dotyczący dzisiejszej kumulacji w Lotto, a mi przez głowę przeszło parę pytań, zaczynając od prostego – czy poszedłbym do pracy jutro rano? Poszedłbym, chociaż mam wrażenie, że niewiele udałoby mi się „wypracować”. Właśnie tutaj pojawia się całe sedno sprawy. A w sumie to nawet dwa sedna.
1. Jak bardzo zmieniło by się Twoje życie wygrywając tak znaczną kwotę pieniędzy?
2. Czy rzeczywiście, już teraz, wiesz do czego tak duże pieniądze są Ci potrzebne?

Wszyscy marzą o dużych pieniądzach – nie oszukujmy się; WSZYSCY. Wiele razy słyszymy, albo czytamy, jak ktoś bardzo pragnie tego pierwszego miliona… Ale tak naprawdę mało z nas posiada sprecyzowane jakiekolwiek plany, które by tej czy innej kwoty dotyczyły. Zastanawiałeś się kiedyś po co tak naprawdę chcesz mieć duże pieniądze (specjalnie nie używam zwrotu „być bogaty”, bo uważam, że to coś innego)? Co takiego, oprócz samochodu, rodziny, która bardziej Cię lubi, domu itp., zapewniłyby Ci te pieniądze? Jak wyglądałby Twój dzień… po miesiącu, czy dwóch w których nacieszyłbyś się już nową sytuacją majątkową? Odpowiedzi na tego typu pytania są z pewnością bardzo indywidualne, ale myślę, że warto je sobie zadać – chociażby po to by chwile pofantazjować.

Mam jednak wrażenie, że oprócz typowych „podróżowałbym”, „pomógłbym rodzicom/siostrom/braciom”, „finansowałbym fundacje charytatywne”, niewiele NOWEGO pojawiłoby się w naszym, przecież NOWYM, życiu. Każdy marzy o dużych pieniądzach, ale czy rzeczywiście wiemy do czego, i czy w ogóle są one nam potrzebne?

Jeśli jednak z łatwością możesz wymienić plany/rzeczy/zajęcia, które dzięki nowym środkom, czyniłyby Cię szczęśliwszym… zapisz je szybko na kartce papieru lub w nowym dokumencie tekstowym na komputerze – to są niektóre z Twoich marzeń (niektóre, bo wierzę, że nie wszystkie marzenia są związane z pieniędzmi). Posiadając już taką listę, można pójść o krok dalej. Co zrobić, żeby samemu sobie zapewnić spełnienie tych marzeń? Czy masz plan swojej finansowej przyszłości? Wiesz ile, kiedy i na co będziesz potrzebować pieniędzy? Wyceń swoje, uzależnione od pieniędzy, marzenia. Jaka jest „kwota Twojego szczęścia”? Może się okazać, że wcale nie potrzebujesz tego „upragnionego” miliona… czy czterdziestu
Możesz też poukładać swoje „finansowe marzenia” w wybranej przez siebie kolejności… i zacząć zbierać na pierwsze z nich. Od teraz zawsze dokonując jakiegokolwiek zakupu, będziesz mieć wybór – kupuję to, albo „kupuję” fragment mojego marzenia odkładając ten zakup na sklepową półkę.
Precyzując swoje marzenia, wg niektórych, przyciągamy je do siebie. Warto więc spróbować.
A jeśli zdarzy Ci się wygrać te -dzieści milionów, przynajmniej będziesz bez zastanowienia wiedział co z nimi zrobić

Życzę wysokich wygranych…

Jak zarabiać więcej?

Krzysztof — Tue, 02 Jun 2009 15:09:00 +0000

Autorem grafiki jest lumaxart

Jednym z podstawowych praw na drodze do finansowej wolności jest „wydawaj mniej niż zarabiasz”. Osobiście wolę wersję „zarabiaj więcej niż wydajesz”. Nie istnieje nic takiego jak limit zarobków. Możesz wiec zarabiać więcej i więcej i więcej… „Zarabianie więcej” jest wydaje mi się bardziej odpowiednią drogą do bogactwa niż „wydawanie mniej”. Skoro tak, to jaki jest podstawowy warunek, podstawowa wspólna cecha towarzysząca coraz to większym zarobkom??

Zwiększ swoją wartość

Pozwól, że powtórzę: zwiększ swoją wartość dla otoczenia.

Ktoś zaraz powie, no tak, ale to nie dotyczy ludzi, którzy pracują na etacie. … Nie do końca się z tym zgodzę. Nie wiem dlaczego na wielu blogach i w wielu książkach wytworzyła się pewnego rodzaju struktura myślenia: „jeśli chcesz więcej zarabiać, zostaw pracę na etacie i zacznij swój własny biznes”. Nie wiem skąd tak podejście, tak samo jak nie wiem dlaczego towarzyszy mu to, że na etacie nie można dobrze zarabiać. Na własnym przykładzie wiem, że można.

Jeśli pracujesz na etacie, zasada zwiększania swojej wartości, jak najbardziej jest na miejscu. Rób trochę więcej niż jest od Ciebie wymagane, bądź kimś więcej niż inne osoby na Twoim stanowisku, wykonuj swoją pracę lepiej niż inni. Nie piszę tutaj o pracowaniu po nocach i braniu nadgodzin. Chodzi raczej o znalezienie „dźwigni” – umiejętności, która spowoduje, że będziesz „użyteczny” w danym obszarze. Jedną z książek jakie właśnie kończę czytać jest „Zasady Pracy” Templara, w której przykładem takiej właśnie dźwigni jest znajomość obcego języka, jeśli firma ma kontakt z zagranicznymi podmiotami.

Kiedy zacząłem pracować w Anglii na stanowisku Web Developer’a, notabene dla firmy dla której nadal pracuję, oprócz umiejętności programistycznych posiadałem też a) umiejętność porozumiewania się po polsku i b) umiejętności z zakresu zarządzana projektami. Bardzo szybko zdobyłem dzięki nim przewagę nad innymi programistami w firmie zlecając niektóre prace „na zewnątrz” do Polski. Różnica cen, dodatkowa „siła robocza” i moje zaangażowanie stanowiły dużą wartość dla firmy i spowodowały, że po dwóch latach od rozpoczęcia pracy, stałem się kierownikiem biura (w Polsce!).

Znajdź umiejętność, która wyróżni Cię spośród grona innych pracowników. Zwiększ swoją wartość dla firmy.

Zwiększanie swojej wartości nie działa tylko w ramach pracy etatowej. Zastanów się co z siebie możesz dać otoczeniu? Co umiesz robić najlepiej? Co lubisz robić? Co jest Twoją pasją? …i zacznij to robić. Nie musisz rezygnować z pracy na etacie. Przykładem tutaj może być Steve Pavlina. Wczoraj zacząłem czytać jego książkę „Personal Development for Smart People”, w której autor opisuje jak zaczął prowadzić swojego bloga i jakie było jego zdziwienie, kiedy po niedługim czasie zaczął on przynosić dziesiątki tysięcy dolarów miesięcznego dochodu. Był tym bardzo zdziwiony, bo nie liczył na takie pieniądze… po prostu dzielił się z ludźmi wiedzą, którą posiadał.

Zwiększanie swojej wartości nie musi oznaczać uczenia się i zdobywania nowych umiejętności. Możesz zwiększać swoją wartość poprzez nowe lub lepsze sposoby wykonywania dotychczasowych czynności. Cokolwiek robisz, rób to najlepiej jak potrafisz. Nawet jeśli jest to podlewanie kwiatków w biurze czy parzenie kawy. Cokolwiek robisz, bądź w tym najlepszy… Kochaj to co robisz… i rób to co kochasz. Cokolwiek robisz, działaj z pasją i dlatego, żeby być w tym najlepszym. Nie oglądaj się za pieniędzmi. Jeśli będziesz robić coś niesamowicie dobrze, „ludzie wydepczą drogę do Twoich drzwi”.

Przepływ gotówki dla opornych

Krzysztof — Fri, 29 May 2009 11:43:12 +0000

Nie tak dawno natknąłem się na fantastycznie przedstawiony schematy przepływu gotówki dla różnych sytuacji finansowych: Illustrated Cash Flow For Dummies. Te obrazki/schematy tak mi się spodobały, że postanowiłem je przetłumaczyć na polski i, za zgodą autora, opublikować tutaj…

Oto różne sytuacje finansowe:

Przepływ gotówki - rosnące długi

Przepływ gotówki - od pierwszego do pierwszego

Przepływ gotówki - wiele nagłych wydatków i zmniejszające się oszczędności

Przepływ gotówki - oszczędność

Przepływ gotówki - wiele źródel przychodu + oszczędność

Przepływ gotówki - skąpstwo

Przepływ gotówki - finansowy spokój

W której z powyższych sytuacji się znajdujesz?

Dla przypomnienia, rysunki pochodzą z bloga o finansach osobistych thetaoofmakingmoney.com.

Dlaczego nie będę inwestował w fundusze

Krzysztof — Sun, 28 Dec 2008 12:09:03 +0000

Wokół (w telewizji, prasie i podczas rozmów przy wigilijnej kolacji) kryzys. Wszyscy wiedzą, że jest bessa. Właśnie bessa stała się cudownym czasem dla „funduszowych naganiaczy”. Gdzie tylko nie „spojrzę”, to wszędzie „doradzają” kupowanie jednostek funduszy… bo teraz tanio jest, bo zysk murowany, bo przecież przyjdzie hossa i wszyscy staniemy się multimiliarderami
Jako, że a) jestem „rasowym” Polakiem i we wszystkim widzę podstęp b) wychowałem się z przekonaniem, że łatwych pieniędzy nie ma, tego typu stwierdzenia nie wzbudzają u mnie jakiejś euforii. Jednak mimo wszystko, skoro wszyscy o tym mówią, postanowiłem to „sprawdzić”.
Zacząłem od nauki Najpierw „Jak zostać milionerem” Tomasza Perkowskiego – tytuł mocno przesadzony, ale autor sam się tłumaczy, że to „chwyt marketingowy”… później „Jak zarobić na funduszach. Praktyczny przewodnik dla inwestujących” Wojciecha Tukana i Michała Poła. Jakąś podstawową wiedzę na temat funduszy już posiadałem… a te książki pomogły mi ją ugruntować i dowiedzieć się jak fundusze wyglądają widziane oczami ekspertów (przyznam, że nie wyglądają dość korzystnie). Jednak nie poprzestając na tym, zacząłem czytać wszystko i wszędzie… no ok, nie wszędzie, tylko w internecie. Tu do najbardziej bliskich mojej opinii przytoczyć mogę post Zaprogramowane lemingi, Arkadiusza z ABC Inwestowania, który opisuje wszystkie moje „anty” wobec funduszy.
Poszukując więcej informacji przydarzyło mi się umówić na spotkanie z dwoma przedstawicielami firm które takowe produkty sprzedają. Pierwszy był pan z firmy Novision, który przeprowadził piękną prezentację przedstawiając filozofię Bogatego Ojca… z drobną jednak zmianą… zamiast o nieruchomościach mówił o inwestowaniu w fundusze (czego, jeśli dobrze pamiętam Kiyosaki zwolennikiem nie był – w książkach oczywiście, bo w rzeczywistości to nie wiemy jak do końca to wyglądało). Jednak okazało się, że celem całej prezentacji nie było sprzedawanie funduszy, tylko wciągnięcie w drzewko, piramidkę czy MLM (nie wiem nie znam się) poprzez zaproszenie do udziału w 2 dniowym „szkoleniu”. Celem mojego wpisu nie jest ocenianie tej firmy – powiem tylko, że ja z ich usług nie skorzystałem. Szukając dalej spotkałem się z przedstawicielem firmy Skandia. To spotkanie było bardzo bogate w szczegóły… i poparte dużą wiedzą o funduszach. Jednak kiedy doszliśmy do warunków prowadzenia rachunku… zwłaszcza opłat manipulacyjnych, opłat za zarządzanie, prowizji od wpłat itd. moje, wygenerowane pod wpływem wcześniej wspomnianych książek, opinie na temat funduszy inwestycyjnych powróciły. Zwłaszcza, gdy mój rozmówca nie potrafił wytłumaczyć mi co zyskuję płacąc w sumie około 5-6% zgromadzonego kapitału rocznie w porównaniu do np. Supermarketu Funduszy w mBanku w którym oprócz opłat za zarządzanie nie płacę nic. Korzystanie z płatnego pośrednika zostało przeze mnie całkowicie odrzucone. Nie potrafiłem znaleźć żadnego argumentu przemawiającego za tym, by rok w rok inwestowanie zaczynać ze stratą, rzędu 5-6% zainwestowanego kapitału. Szczerze, to nie potrafię tego do dzisiaj zrozumieć, dlaczego te prowizje nie są liczone od zysków… i są naliczane nawet w momencie kiedy fundusz(e) traci(ą)!
W międzyczasie założyłem dostęp do Supermarketu Funduszy w mBanku i przygotowując się do systematycznego inwestowania poszukiwałem funduszy z którymi warto się związać na dłużej. Analizując jednak dane na money.pl, ciężko było mi znaleźć fundusze które osiągnęłyby stopę zwrotu z ostatnich 3 lat wyższą niż 30% (czyli średnio 10% na rok inwestycji). Wiem, że nie powinienem dokonywać swoich wyborów na podstawie danych historycznych… ale jeśli nie na ich podstawie to na jakiej? Przecież właśnie dane historyczne dostarczają mi informacji o pracownikach danego funduszu i ich osiągnięciach w porównaniu do wybranych benchmarków. Nie jestem, i nie zamierzam być, specjalistą zarabiającym na wahaniach cen jednostek uczestnictwa… nie uważam się za mądrzejszego niż cała reszta świata inwestycyjnego, dlatego fundusze postrzegam tylko i wyłącznie w kategoriach długoterminowego inwestowania, a raczej postrzegałem.
Z funduszy rezygnuję… może nie na zawsze, ale na pewno na długo. Dlaczego?
1. zgodnie z radami większości książek i wielu blogów o finansach osobistych najpierw planuję zbudować „budżet bezpieczeństwa” równy 6cio miesięcznym średnim wydatkom, a ten z założenia musi być „płynny” (konto oszczędzające, krótkoterminowe lokaty).
2. 10% „płacone sobie pierwszemu” inwestuję tylko i wyłącznie w bezpieczne instrumenty, i nie mówię tu o funduszach rynku pieniężnego czy obligacji, ale o wysoko oprocentowanych lokatach (10% w Banku Pocztowym, czy 9.5% w Polbanku) – odnosząc tym samym zyski wyższe niż w przypadku zakupu jednostek większości funduszy, a co więcej zyski, których ryzyko utraty jest bardzo znikome!
3. inwestowanie to nie ma być hazard… a właśnie jako hazard można postrzegać inwestowanie w fundusze… „W tym roku się nie udało… może w przyszłym się uda.” Grając jakiś czas temu w zakładach bukmacherskich nauczyłem się, że gra by odzyskać straty to bardzo nieudany pomysł.
4. inwestując długoterminowo w fundusze, nikt nie zagwarantuje, że za te 15… 20… czy nawet 30 lat, kiedy będę chciał umorzyć jednostki funduszy, to akurat nie będziemy tkwili w kilku(nasto)letniej bessie… mam wtedy wcisnąć ‘PAUSE’ w życiu i przeczekać?
5. wolę się skoncentrować na zarabianiu „pracą”… i oprócz głównego źródła dochodów, jakim w moim przypadku jest praca na etacie, myślę tu o dochodzie alternatywnym i pasywnym. Najpierw ten pierwszy, później ten drugi.
6. przeglądając długoterminowe wyniki funduszy inwestycyjnych, zwrot z inwestycji wcale nie wychodzi wyższy niż w przypadku inwestowania w lokaty (od kiedy skończył się czas lokat 4-5%), a już na pewno nie jest współmierny z podejmowanym ryzykiem.

Na zakończenie moje postanowienie (nie ma ono nic wspólnego z postanowieniami noworocznymi): jeżeli kiedyś będę czuł chęć zainwestowania namiaru gotówki w fundusze… to
a) będą to kwoty nie większe niż mój miesięczny przychód
b) będą to fundusze albo ściśle związane z WIG20… albo zupełnie nie związane z giełdą (np. f. nieruchomości, bądź a’la hedge – chociaż przy tych ostatnich ryzyko jest ogromne, to ze względu na zyski miło by było posiadać jednostki np. Superfund C).

Oszczędzanie pieniędzy

Krzysztof — Tue, 02 Dec 2008 06:23:24 +0000

W ostatnim czasie moim tematem „na topie” jest oszczędzanie. Jako, że pieniądze są ściśle związane z sukcesem (ok, przynajmniej dla mnie), ich oszczędzanie jest więc jednym ze znaczących czynników wpływających na sukces. Finansowa wolność czy też finansowa niezależność są bardzo modnymi tematami wielu książek, blogów czy artykułów (np. na artelisie – www.artelis.pl) jednak czytając wiele z nich w ciągu ostatniego miesiąca czuję dziwny „niesmak” i czasem mam wrażenie, że ich autorzy nie do końca wiedzą co piszą, o czym piszą i piszą tylko po to żeby coś napisać. „Broń Boże” nie próbuję tutaj nikogo krytykować, ba! nie próbuję nawet oceniać… Próbuję tylko napisać co ja myślę dodając tym samym swoje 5 groszy do całej tej masy treści dotyczącej pieniądza.

Co mnie razi? To, że Oszczędzanie straciło swoje znaczenie w tych artykułach (które czytałem). Oszczędzanie zamieniło się w „dusigroszenie”. Oszczędzanie stało się „byciem tanim”, a przecież bycie tanim to zupełnie co innego niż bycie oszczędnym. Czy na prawdę ktokolwiek wierzy w to, że np. Gates, Buffet, Abramovich czy Jobs stworzyli swoje fortuny bo kupowali używane rzeczy czy odmawiali sobie wyjścia do kina? Zaraz mi ktoś zarzuci, że do nich to my – zwykłe szaraki – nie mamy się co porównywać. Nie zgodze się, ale „przyjmę linię obrony” ujmując zdanie inaczej: czy naprawdę ktokolwike wierzy, że za 5, 10, 20 lat będzie „bogatszy” bo dzisiaj nie kupił sobie lepszego ubrania, czy „zaoszczędził” 8zł na tankowaniu samochodu (jeśli wogóle jeździ samochodem – przecież autobusem taniej, a auto stojące pod domem będzie dłużej „służyć”)? OK, może przesadziłem z atakiem na tego typu „oszczędzających”, ale ręce opadają jak na przykład czytam, że pierwszym krokiem na drodze do oszczędzania jest pocięcie kart kredytowych. Pomijając już fakt, że nie wolno nam tego zrobić, bo karta jest własnością banku, to jak takie działanie ma się przyczynić do pomnożenia naszego posiadanego kapitału? Podejście „nie mam to nie wydam” nie ma nic wspólnego z oszczędzaniem. Jeśli ktoś wydaje pieniądze wiedząc, że ich nie ma… i nie będzie miał możliwości ich oddania, to nie nazwałbym tego „brakiem oszczędzania”, a w pocięciu kart kredytowych nie doszukiwałbym się „rozpoczęcia oszczędzania”. Pisząc o kartach kredytowych, uważam je za super narzędzie, które oprócz tego, że zapewnia płynność finansową, może przysłużyć się oszczędzaniu. Jak? Wynagrodzenie za pracę wpływa na wysoko oprocentowane konto oszczędnościowe, bądź lokate miesiączną, a my za wszystko płacimy pieniędzmi banku (czyli właśnie kartą kredytową). Na początku kolejnego miesiąca wypłacamy pieniądze z konta oszczędnościowego (lub lokaty) powiększone o odsetki(!) i spłacamy zadłużenie na karcie kredytowej dzięki czemu nie płacimy bankowi ani grosza za korzystanie z jego pieniędzy przez miesiąc. Ktoś powie, no ale to niewielki zysk. Po pierwsze większy niż wątpliwy „zysk” np. z zebranych punktów dla „oszczędnych” w lokalnym hipermarkecie. Po drugie nic nie stoi na przeszkodzie by był to zysk rzędu 20-30% – jeśli ktoś ma odpowiednią wiedzę i np. zarabia na wahaniach cen funduszy lub na forexie.

Wracając do meritum. Chciałem podkreślić to, że „bycie tanim” wcale nie zapewni bycia bogatym… nie zapewni nawet bycia bogatszym, bo przecież to wiąże się z polepszeniem statusu społecznego, a to z kolei z „niepotrzebnymi” kosztami.

Jeśli ktoś kupi jakiś sprzęt za pośrednictwem np. ceneo zamiast w lokalnym sklepie i zapłaci mniej to nie nazwałbym tego oszczędzaniem… Oszczędzaniem byłby to dopiero wtedy, kiedy pozyskane w ten sposób pieniądze nie rozpłyną się w powietrzu, a najlepiej gdyby zaczęły zarabiać wpłacone na konto oszczędnościowe/lokate/fundusz. Chciałbym tu podkreślić, że nie chodzi tu o kupienie sprzętu tańszego… tylko taniej.

Jak powinno być rozumiane oszczędzanie… Wydaje mi się, że słowo to jest bardzo bliskie „odkładaniu” czy „inwestowaniu”. I nie piszę tu o „odkładaniu na czarną godzinę”, tylko inwestowaniu… gromadzeniu kapitału tak, by za jakiś czas „procent” z tego kapitału kupował nam wszystko, a jeśli nie wszystko, to chociaż część. Taki jest chyba zamysł oszczędzania… i taka jest napewno jedna z dróg, może nie do wielkiego bogactwa, ale napewno do polepszenia statusu społecznego.

powerblog.pl

Krzysztof — Wed, 15 Oct 2008 18:14:46 +0000

Nie tak dawno natknąłem się na bloga prowadzonego wspólnie przez Adama Hycnara i Michała Mietlińskiego. Nie znalazłem, go jednak dlatego, że poczukiwałem tych właśnie osób (chociaż nazwisko Adama Hycnara obiło mi się już parę razy o „oczy”), ale kiedy szukałem innych polskich blogów związanych z tematyką sukcesu. Dodałem do ulubionych i regularnie przeglądałem czytając archiwalną zawartość. Większość wpisów bloga to posty dotyczące książek wydawnictwa Złote Myśli, relacji z konferencji dotyczących szeroko rozumianej tematyki sukcesu, krótkich analiz portali web2.0, wskazówek dotyczących SEO i co dla mnie najbardziej wartościowe: notki i wskazówki dotyczące samorozwoju. Z tych ostatnich szczególnie polecam:

http://powerblog.pl/optymalne-wykorzystanie-czasu/

Opisuje najprostszą, ale zarazem bardzo skuteczną metodę radzenia sobie z planowaniem czasu i panowaniem nad zadaniami do wykonania.

http://powerblog.pl/mistrzostwo-w-komunikacji-sukces-w-zyciu/

Fantastyczne streszczenie najważniejszych reguł dotyczących skutecznej komunikacji.

http://powerblog.pl/oslona-bezpieczenstwo-czy-wolnosc-finansowa/

Przedstawiający kilka cennych wskazówek dotyczących budowania bezpieczeństwa i niezależności finansowej.

http://powerblog.pl/jak-poprawic-swoje-zycie/

Krótko o nawykach

http://powerblog.pl/wizja-okreslenie-celu-i-drogi-zycia/

…i o wizji, czyli „pomyśle na życie”.

http://powerblog.pl/prokrastynacja-jak-z-nia-skutecznie-walczyc/

O „nałogowym” odkładaniu na później i metodzie Briana Tracy na poradzenie sobie z tym problemem.

W powerblogu podoba mi się to, że wpisy są krótkie i zwięzłe, co pozwala na przeczytanie ich w tzw. „międzyczasie” np. podczas 2-3 minut czekania na połączenie z konsultantem BOK swojego banku, podczas rozmowy na iChat czy GG (kiedy osoba, z która nie rozmawiamy nie odpowiada przez dłuższy czas) czy w końcu kiedy mamy tych parę minut do następnego spotkania. Wydaje mi się, że warto wypełnić ten czas czytają właśnie takie notki, które w zwięzły sposób, przywracają z pamięci zagadnienia poruszane w wielu książkach dając pozytywną energię na najbliższe godziny.