Nie tak dawno podzieliłem się z Wami moim „sekretnym” sposobem na uporządkowania życia. Dzisiaj chciałbym zwrócić uwagę na kolejny sposób, który od ponad pół roku, z powodzeniem, stosuję. Prosta życiowa sztuczka, bo tak można to nazwać, nie dość, że utrzymuje mnie na drodze do postawionych sobie celów, to wprowadza pewnego rodzaju harmonię do mojego dnia.

Żeby nie przedłużać, powiem prosto z mostu, zwłaszcza, że nie jest to jakaś wiedza tajemno-magiczna zaczerpnięta wprost z krainy OZ.

Stwórz rutynowy plan swojego dnia

Eh, wiem, że to nie brzmi może porywającą i Twoje chęci na przeczytanie tego wpisu do końca nie są już tak duże jak podczas czytania wstępu, ale daj mi szansę

Zacznijmy od tego, że prawie każdy z nas, Was, ma pewnie „jakąś” rutynę w trakcie swojego dnia. Pewnie wstajesz o określonej godzinie codziennie, o określonej godzinie codziennie zjawiasz sie w pracy, o tej samej zawsze kończysz. Obiad czy kolacja również ma swoją stałą porę. Po głowie więc chodzi Ci pytanie: „Krzysztof, daj spokój z banałami”. OK, masz rację pomysł jest banalny, ale MOŻNA nim zdziałać naprawdę wiele!

Ile z Twoich planów/projektów/pragnień osiągnięcia czegoś ma przypisany stały czas w Twoim dniu?

Pozwól, że zadam powyższe pytanie w inny sposób: Czy jesteś pewien, że rzeczy, które chcesz osiągnąć mają swoje stałe miejsce pośród Twoich codziennych 24 godzin? Czy może ciągle sobie powtarzasz, że chciałbyś schudnąć, a jednak w Twoim planie dnia nie ma wpisanego 30-minutowego joggingu lub godzinnej siłowni? Czy może ciągle sobie powtarzasz, że wreszcie zabierzesz się za ten projekt z myślą o którym wykupiłeś domene internetową, a jednak w Twoim planie dnia nie ma zarezerwowanej godziny, czy dwóch, dziennie na pracę nad nim? Czy może zawsze kiedy słyszysz rozmowę, lub piosenkę, w języku francuskim przypomina Ci się jak bardzo chcesz się nauczyć tego języka, ale mimo to Twój plan dnia nie przewiduje godziny dziennie na naukę?

Sekretem osiągnięcia czegokolwiek jest DZIAŁANIE

Jeśli nie wyznaczysz stałych godzin w ciągu dnia na działanie w kierunku swoich marzeń i pragnień zgadnij, kiedy je osiągniesz? Jestem prawie pewien, że NIGDY nie znajdzie się ta „wolna chwila”. Cokolwiek chcesz osiągnąć, musisz przeznaczyć na to jakiś fragment każdego dnia. Godzina na siłownię, pół godziny na bieganie, 20 minut czytania, pół godziny pisania, godzina nauki nowego języka… myślę, że sam najlepiej wiesz co powinno się znaleźć w Twoim planie Twojego dnia.

Co jeszcze daje stworzenie sobie takiego „standardowego” planu dnia? Przede wszystkim poczucie kontroli, panowania nad tym co i kiedy robimy. Odkąd zacząłem żyć wg pewnego rodzaju „schematu dnia” mam to uczucie, że każdy dzień przybliża mnie do osiągnięcia moich celów. Nie muszę zastanawiać się co teraz robić, albo kiedy „wycisnąć” chwilę na czytanie książki czy trochę ruchu na siłowni. Wszystko ma swój określony czas w ciągu dnia.

Ponadto, przypisanie zajęć do określonych godzin dramatycznie zwiększa produktywność. Prokrastynacja, czyli odkładanie na później, które tak bardzo nam wszystkim przeszkadza w osiągnięciu wymarzonego życia, przestaje być problemem. Kiedy przychodzi pora biegania, idziesz biegać, nie próbujesz odwlekać tego zasłaniając się np. czytaniem, bo na czytanie jest też zaplanowany czas, kiedy indziej! Natomiast ta pora, ta godzina w trakcie dnia, jest przeznaczona właśnie na bieganie – sam sobie ją wyznaczyłeś. To naprawdę działa. Dni „stracone”, w których wieczorem towarzyszyło mi poczucie „niedosytu”, że nie zrobiłem za dużo (a były takie!) minęły, mam nadzieję bezpowrotnie.

Nie mówimy tu o dokładnym planowaniu każdej jednej czynności w trakcie dnia. Chodzi o ogólne ustalenie kiedy i co robimy. Dla przykładu podzielę się z Wami jak wygląda mój typowy dzień, może to pozwoli mi lepiej wytłumaczyć co chciałbym przekazać.

Mój dzień zaczyna się o godzinie 6 rano, kiedy dzwoni budzik. Wstaję zazwyczaj pół godziny później i wskakuję z książką do wanny. Czytam 20 stron. Później śniadanie i do pracy. W biurze jestem zazwyczaj około godziny 9-9:30. Każdy dzień w biurze rządzi się osobnym planem (koniecznie przeczytaj, jak w ustalaniu tego planu pomaga mi Evernote). Do godziny 12 staram się zrobić co najmniej 2 z 3 MITów (najważniejszych zadań na cały dzień). I o godzinie 12 jadę na siłownię. Ustaliłem sobie takie godziny pracy, które umożliwiają mi wyjście na siłownię i obiad w trakcie dnia. Do biura wracam zazwyczaj około godziny 14-14:30. Pracuję do godziny 19-20 – w zależności od tego, o której przyszedłem do biura, jak długa była moja przerwa… no i jak dużo jest do zrobienia Ostatnią rzeczą jaką robię w biurze jest wyznaczenie 3 MITów na kolejny dzień. Dwa razy w tygodniu zostaję trochę dłużej, żeby coś poczytać, a czasem napisać – taki czas dla mnie i moich hobby. W domu jestem około godziny 21. Włączam jakiś serial (dla ciekawych: kiedyś 24, później Dr House, teraz Californication) i wskakuję na „maszynę eliptyczną” (nie wiem jak inaczej się to nazywa) i biegam oglądając film przez 45 minut. Prysznic. Czas spędzony z żoną, jakaś książka… lub gra w Sudoku, która ostatnio mnie dość mocno wciągnęła. Spać idę nie później niż o 23.

Tak wygląda mój typowy dzień od poniedziałku do piątku. Typowy nie oznacza każdy! Nie staram się kurczowo trzymać wyznaczonej rutyny. Jeśli mam ochotę pospać dłużej, to śpię Kiedy zamiast pobiegać mam ochotę posiedzieć ze znajomymi… hmm… to nie biegam. Oczywiście staram się by nie było to nagminne. W końcu wyznaczona rutyna skądś się wzięła i ma wiele wspólnego z moimi celami, które chcę przecież osiągnąć. To nie ma być niewola. Ty układasz ten plan, niech będzie dla Ciebie nie tylko produktywny, ale i pełen zabawy, zróżnicowany, ciekawy. Niech będzie także elastyczny! Nie zawsze udaje się dotrzeć do domu o tej samej godzinie, czasami coś wypadnie, powinieneś, z uśmiechem na ustach, dostosować swój plan, lub po prostu czasem z niego zrezygnować.

Warto też zadbać by rutyna towarzyszyła nie tylko dniom pracującym. Weekendy też mogą mieć swój stały rytuał. Może nie tak dokładny jak dni pracujące, ale dobrze jest nie musieć się zastanawiać „co ja będę dzisiaj robił?” budząc się w sobotę rano – lepiej znać już odpowiedź zanim pojawi się to pytanie.

Spróbuj, nawet za chwilkę, ułożyć swój dzień w taki sposób, by znalazło się w nim oprócz codziennych obowiązków miejsce na Twoje marzenia i cele, a także na coś przyjemnego, coś co lubisz.

Może nie ma tutaj tajemnej magii, jednak wyznaczając określony czas, każdego dnia, na dążenie do postawionych sobie celów ma działanie magiczne; daje poczucie kontroli na swoim życiem i ciągłego zbliżania się do realizacji marzeń. A tego chce chyba każdy z nas.

• www.zenhabits – część IV (2007 kwiecień)
• www.zenhabits.net – część XXI (2008 wrzesień)
• www.zenhabits.net – część XX (2008 sierpień)
• www.zenhabits.net – część XVIII (2008 czerwiec)

Moim poszukiwaniom towarzyszyło kilka spostrzeżeń. Po pierwsze przeważnie planuję swój kolejny dzień i nadchodzący tydzień przy komputerze. Po drugie korzystam z wielu komputerów, w kilka w domu, jeden w biurze. Rzeczami, które zawsze mam przy sobie są kluczyki do samochodu (marny nośnik planu dnia ) i telefon (oraz czasami portfel, chociaż ostatnio coraz częściej tylko karta płatnicza).
„Coś” czego szukałem powinno więc być programem komputerowym, bądź stroną internetową, synchronizującym dane pomiędzy wieloma komputerami oraz telefonem komórkowym.
Ponadto, osobiście nie lubię sztywnych systemów, wszelkich fikuśnych list todo, które z góry zakładają, że wszystko co mam do zapisania to rzeczy do zrobienia czy kupienia (najczęściej jeszcze w danym „kontekście” – tak o Tobie myślę GTD!). Na starcie więc odpadło większość stron www „zwiększających produktywność” typu Nozbe/RememberTheMilk/VitaList itp. Chciałem mieć możliwość zapisywania w sposób luźny i naturalny wszystkiego co przyjdzie mi do głowy – zarówno, kiedy jestem przy komputerze, jak i kiedy jestem offline, za pomocą telefonu. Zarządzanie czasem, planowanie zdań, przechowywanie informacji w jednym.

Programem, który to wszystko umożliwia jest Evernote.

Evernote można zainstalować zarówno na komputerach Apple jak i Windows. Działa także na wielu telefonach, w tym na moim iPhone. Nie wymaga stałego połączenia z internetem (jak to jest w przypadku systemów opartych na stronie www) – notatki można tworzyć i przeglądać offline, a kiedy jesteśmy online Evernote wszystko sobie sam zsynchronizuje. Bardzo sprytne.

Co jeszcze mnie przekonało do Evernote, oprócz spełnienia moich podstawowych wymagań i wpasowania się w moje przyzwyczajenia? To, że jest lekki, i chodzi tu zarówno o szybkość działania programu jak i o jego interfejs, który jest prosty i przejrzysty, dzięki czemu możemy się skoncentrować na tym co chcemy napisać, zamiast poszukiwać odpowiedniej opcji formatowania ginąc w gąszczu przycisków i pasków narzędzi (chociaż ten na Windows traci już trochę swojej „lekkości”). Dodatkowo notatki można organizować w tak zwane notesy i oprócz tego przypisywać im tagi – dzięki czemu zawsze łatwo i szybko(!) można się dostać do poszukiwanej informacji (np. listy zakupów, kiedy jesteśmy w sklepie). Ponadto fakt, że podstawowa wersja programu jest darmowa dał mi bardzo wiele czasu na przekonanie się do niego. Evernote posiada wiele usprawnień i bajerów (jak na przykład OCR – automatyczne czytanie zrobionego zdjęcia i konwertowania go na tekst(!), zapisywanie informacji ze zdjęciami czy nagrywanie wiadomości audio). Ja z nich jednak nie korzystam i do tej pory pozostałem przy wersji darmowej.

Jak Evernote usprawnił mój dzień wypierając starego, wysłużonego PocketModa?

W programie przechowuje kilka typów informacji. Po pierwsze notka pod tytułem ‘wszelkie otwarte sprawy’, w której mam zapisane wszystkie czynności i zadania, które mam do wykonania. Wszelkie czynności, które powinienem lub chcę zrobić trafiają tam. Jest to zwykły dokument zawierający tekst w formie listy. Codziennie wieczorem przeglądam tą listę i przenoszę wybrane zadania do notatki zatytułowanej ‘plan dnia’ – planując tym samym kolejny dzień. To takie moje MITy (MIT to Most Important Task, czyli najważniejsze zadanie dnia – więcej na blogu Zen Habits), które ustalam na każdy dzień. Z tych dwóch dokumentów w Evernote korzystam najczęściej, ale to nie wszystko.

Innym „typem danych”, który przechowuje w Evernote jest plan mojego treningu na siłowni. Dzięki Evernote mogę spokojnie zaplanować przy komputerze trening na każdy dzień, a kiedy już jestem na siłowni przeczytać plan na telefonie. Kiedy wprowadzam nowe ćwiczenie, czasami dodaje zdjęcia pokazujące jak się je wykonuje lub nawet link do filmu na YouTube! – dzięki czemu na siłowni nie muszę się zastanawiać co znaczą szrugsy czy rozpiętki
Mogę także wprowadzać poprawki do planu w trakcie treningu (jeśli na przykład zauważyłem, że za mało czy za dużo zaplanowałem powtórzeń w danej serii). Kiedy wracam do biura, moje zmiany czekają na mnie już na komputerze, a podczas weekendu mogę je przeglądnąć na komputerze w domu. Naprawdę idealne rozwiązanie.

Ponadto w Evernote przechowuje wszelkie pomysły na projekty www, pomysły na biznes, pomysły na wpisy na tym blogu, sposoby na rozwiązanie jakiegoś problemu programistycznego, kiedy doznam „olśnienia”. Słowem w Evernote można przechowywać wszelkie treści i to dokładnie w taki sposób w jaki chcemy. Ostatnio nawet wrzucałem tam przepisy na potrawy, które znalazłem w internecie, by później w sklepie sprawdzić na telefonie, co trzeba do nich kupić, a w domu w kuchni, w jaki sposób je wykonać.

Jeśli, tak jak ja, będziesz korzytsać z Evernote bazując głównie na notatkach tekstowych z niewielką ilością zdjęć, chyba nigdy nie będziesz musiał przesiadać się na wersję płatną.

Evernote wyparł w mojego zorganizowanego życia PocketMod’a, dając mi więcej swobody co do ilości jak i typu przechowywanych informacji, które zawsze mam pod ręką. Po około pół roku korzystania mogę śmiało przyznać, że jestem uzależniony. Liczę, że tych, którzy z Evernote nie mieli wcześniej styczności, uda mi się tym uzależnieniem zarazić. Jeśli jednak z Evernote już korzystasz, może znasz jakieś funkcje, którymi warto byłoby się podzielić?

Pozdrawiam

• Plan dnia sposobem na osiągnięcie wymarzonych rezultatów. Porządkowania życia ciąg dalszy.
• Panuj nad swoim czasem
• www.zenhabits.net – część XXII (2008 październik)
• www.zenhabits.net – część XXI (2008 wrzesień)

Ostatnimi czasy wpadłem w pewnego rodzaju wewnętrzne rozdarcie. Głowa wypełniona po brzegi ‘rewelacyjnymi’ pomysłami. Wszystkie chcę zrealizować. Tu blog, tam nowa strona, tu nauka obcego języka… siłownia, jeszcze jeden pomysł na projekt www, bieganie, rower, sterta książek do przeczytania (przecież wszystkie były tak ciekawe, że nie można było ich odłożyć na półkę w empiku). Słowem milion rzeczy do zrobienia… i codzienne wyrzuty sumienia, że prawie nic z tych rzeczy nie zrobiłem. W pewnym momencie powiedziałem „STOP! Musisz to jakoś wszystko ogarnąć, Krzysztof. Musisz przestać się miotać pomiędzy jednym a drugim zajęciem.”
Myślę, że Ty również kiedyś byłeś w podobnym stanie. A może nawet teraz towarzyszy Ci to uczucie? Pozwól, że powiem Ci jak sobie poradzić w takiej sytuacji.

Koncentracja

Po pierwsze musisz zdać sobie sprawę z tego, że nie da się zrobić wszystkiego na raz. Nie da się złapać przysłowiowych „dwóch srok za jeden ogon” (czy jakkolwiek to w przysłowiu brzmiało). Czasy, kiedy multitasking (wielozadaniowość) był na topie minęły. Guru od rozwoju osobistego stwierdzili „oho, popełniliśmy błąd, nie da się robić wszystkiego na raz… zaczynamy głosić nową ewangelię… ewangelię koncentracji na jednym zadaniu”. I tak wszyscy, wszędzie grzmią jak istotna jest koncentracja na jednym zadaniu. Rozmieniając się na drobne, rozbijając uwagę na wiele zajęć (czy projektów) na raz, oddalamy się od ich ukończenia. Oddalamy się tym samym od osiągnięcia wymarzonych efektów, a poczucie niezadowolenia, beznadziejności, czy nawet winy zaczyna być naszym codziennym towarzyszem.

Koncentrując energię na wielu zadaniach wydzielasz zbyt małą jej ilość każdemu z nich. Oddalasz przez to osiągnięcie celu, zwiększając tym samym swoją frustrację.

Zrzut pamięci

Skoro całe to nasze wewnętrzne rozdarcie spowodowane jest chęcią osiągnięcia zbyt wielu różnych rzeczy na raz, to logicznym jest, że należy skupić uwagę na jednej rzeczy (z danego obszaru życia).
Tutaj chciałbym Ci zaproponować pewną metodę, która mi bardzo pomogła. Będziesz potrzebował czystej kartki papieru i czegoś do pisania, albo tak jak ja to zrobiłem, nowego dokumentu tekstowego na komputerze. Dobrze jest zapewnić sobie trochę spokoju, tak by nikt Ci nie przeszkadzał przez jakiś czas. Wyłącz telefon, powiadomienia o nowej poczcie, Gadu-Gadu, czy cokolwiek jeszcze może rozproszyć Twoją uwagę. To naprawdę proste ćwiczenie i bardzo Cię proszę: wykonaj je. Sam wiem jak to jest, kiedy autor książki czy artykułu rzuca w nas ćwiczeniem po ćwiczeniu – rzadko kiedy chce nam się odrywać od czytania by te ćwiczenia wykonać. Obiecujemy sobie, że wrócimy do nich później, albo tłumaczymy, że bez ich wykonywania rozumiemy o co chodzi. Tym razem proszę wykonaj to proste ćwiczenie. Zajmie to tylko chwilę, a może Ci bardzo pomóc.

Kiedy będziesz gotowy, zacznij pisać. Spisz wszystkie projekty czy zadania, które chcesz zrealizować. Wszystkie Twoje pomysły, którym kiedyś, bądź nawet teraz, towarzyszyła myśl „fajnie byłoby to zrobić” muszą znaleźć się na tej kartce papieru lub w tym dokumencie na komputerze. Daj sobie czas. Przypomnij sobie o wszystkim. Nie chcesz przecież sytuacji, w której będziesz już miał gotowy plan działania w ręce i przypomnisz sobie o jeszcze jednym, całkiem istotnym, projekcie, który zawsze chciałeś zrealizować. Oderwij się na chwilę od tej burzy mózgów. Idź na spacer. Możesz nawet wrócić do tworzenia tej listy za kilka dni. To Twoje życie i Ty decydujesz o regułach

Kiedy już będziesz miał swoją listę pomysłów, projektów do zrealizowania i rzeczy do zrobienia, poświęć kilka minut na każdą z nich. Pomyśl jakie plusy ma zrealizowanie danego zadania, co zmieni, co faktycznie Ci da. Będziesz się czuł lepiej? Będzie źródłem pasywnego dochodu? Ułatwi komunikację w obcym kraju? Zwiększy poczucie pewności? Ułatwi kontakty z innymi ludźmi? Jeśli projekt może przynosić jakiś przychód, to napisz, na czym dokładnie możesz zarobić i jakiej wielkości przychodów się spodziewasz. Cokolwiek przyjdzie Ci do głowy, co można zaliczyć jako pozytywny efekt realizacji tego zadania, pisz.

Mamy na kartce wszystkie plusy. Teraz czas na spisanie minusów. Co przemawia za tym, żeby danej rzeczy jednak nie robić? Jeśli to jest pomysł na stronę www, to może istnieje już wiele stron o tej samej tematyce? Jeśli to chęć nauczenia się nowego języka, to może wcale nie będziesz z niego tak często korzystać? Może wykonanie projektu nie jest bezpieczne? Albo nie do końca legalne lub etyczne? Nie wiem jakie pomysły są na Twojej liście, jednak postaraj się obiektywnie je osądzić i wypisać wszystkie „za i przeciw”.

Ostatnią rzeczą do dopisania pod każdym z projektów jest „przewidywany czas realizacji”. Czasami ciężko jest to określić, ale postaraj się wpisać chociaż orientacyjny czas, np. ’6-9 miesięcy’, albo ‘ponad 12 miesięcy’.

Spisując myśli na papier uwalniasz po części mózg od ciągłego myślenia o nich. Dajesz sobie tym samym trochę oddechu. Nie zdziw się jeśli już w tym momencie poczujesz pewnego rodzaju wewnętrzny spokój.

Wybory

Na tym etapie masz listę wszystkich rzeczy, które chciałbyś zrealizować. Pod każdym projektem czy zajęciem, masz listę plusów i minusów oraz przewidywany czas realizacji zadania. Uzbrojony w taką wiedzę, przedstawioną czarno na białym, jesteś gotowy zdecydować, które z zadań jest dla Ciebie najważniejsze, realizacja którego przyniesie największy efekt, w najmniejszym okresie czasu. Coś jak w zasadzie 80/20 Pareto-Lorenza. Dalej, poprzemieszczaj punkty w swoim dokumencie tekstowym, albo ponumeruj je na kartce w takiej kolejności w jakiej zamierzasz się za nie „zabrać”.

Może się zdarzyć, że po przeanalizowaniu plusów i minusów niektórych projektów już wcale nie będziesz chciał tak bardzo realizować (mi się tak zdarzyło w przypadku 3 projektów!). Śmiało, po prostu je wykreśl lub skasuj z Twojego dokumentu tekstowego. Nie wiem jak Ty, ale ja poczułem się lżej, kiedy to zrobiłem, jakby ktoś ze mnie zdjął jakąś ogromną presję (dodatkowo mogę przestać opłacać te „genialne” domeny rok w rok! ).

Analizując projekty z listy, segregując je w kolejności od tego, od którego zaczniesz, do tego, który zostawiasz na przyszłość, ustalasz plan działania na najbliższe miesiące, bądź nawet lata.

Parę zdan podsumowania

Przedostatnim elementem tej metody jest napisanie kilku zdań podsumowania. Swoją posegregowaną listę opisz w paru zdaniach. Co będziesz robił, jak to osiągniesz, co będzie następnym etapem itd. Np. „Przez najbliższe 6 miesięcy będę rozwijał swojego bloga. Doprowadzę do 1000 odwiedzin dziennie. Będę pisał 3 artykuły tygodniowo publikując tylko jeden. Dzięki temu po 6 miesiącach będę mógł pozostawić bloga na autopilocie. Wtedy, przez następne 12 miesięcy zajmę się projektem X. itd.”. Jak widzisz, to bardzo łatwe. Nie wchodź za bardzo w szczegóły, cały opis powinien zawrzeć się w kilku, kilkunastu zdaniach. Nie pisz też zbyt ogólnie, w końcu to ma być orientacyjny plan działania, prawda?

Sekret tkwi w działaniu

Ostatnim już elementem mojej metody jest: PO PROSTU DZIAŁAJ! Skoncentruj całą uwagę na zadaniu numer 1. Zapomnij o wszystkim innym z listy dopóki nie doprowadzisz pierwszego zadania do stanu, w którym może być ono pozostawione na autopilocie. Co to takiego ten autopilot? W przypadku projektu www będzie to moment, w którym strona działa, ma aktywnych czytelników, żyje „swoim życiem” i wymaga od Ciebie minimalnych nakładów czasowych, bądź tylko finansowych (opłacanie kogoś, kto zajmie się doglądaniem projektu za Ciebie). W przypadku treningu, siłowni itp. autopilot jest momentem, kiedy wyrobisz w sobie nawyk, kiedy np. chodzenie na siłownię stanie się stałym elementem Twojego dnia, bez konieczności zmuszania się. W przypadku nauki obcego języka, autopilot jest momentem, kiedy nie zmagasz się już z zasadami gramatyki, jesteś w stanie płynnie się komunikować, sporadycznie sięgając po słownik. Zresztą, sam najlepiej ocenisz moment, w którym możesz zmniejszyć poziom uwagi poświęcanej aktywnemu „projektowi” i skoncentrować się na kolejnym.

Powyższa metoda, nie jest pewnie niczym odkrywczym, ale te kroki pozwoliły „uporządkować” mi moje myśli. Ponadto, dzięki koncentracji na jednej rzeczy widzę postępy w kierunku realizacji moich celów z tygodnia na tydzień, co niesamowicie motywuje do dalszego działania. Jestem bardzo ciekawy, czy podoba się Wam mój pomysł i jakie są Wasze wrażenia po spisaniu i posegregowaniu swoich projektów. Bardzo liczę na wasze opinie w komentarzach poniżej.

Pozdrawiam

Krzysztof

• Brak podobnych artykułów

Ile razy słyszysz wypowiedzi typu „chciałbym przestać palić, ale nie mogę”, „chciałabym schudnąć, ale nie potrafię się powstrzymać i co chwilę podjadam”, „chciałbym spędzać mniej czasu przy komputerze, ale klikanie mnie tak wciąga, że trudno mi przestać”. Może to tylko moje odczucie, ale co raz więcej ludzi „chce”, ale „nie może” lub „nie potrafi” pewnych nawyków i zachowań porzucić. Kiedy tylko słyszę tego typu „wyznania” od razu staje mi przed oczami film, który kiedyś widziałem na YouTube. Jest to dość groteskowa scenka, w której psycholog ujawnia swojej pacjentce najlepsze narzędzie do walki z jej chorobą. STOP IT, czyli NATYCHMIAST PRZESTAŃ! O ile wątpliwa wydaje mi się skuteczność takiej metody w przypadku leczenia wszelkiego rodzaju natręctw, psychoz i innego rodzaju chorób psychicznych, to jej skuteczność w porzucaniu niechcianych nawyków jest wręcz 100%! )

To na prawdę aż tak proste. Sięgasz po papierosa czy kolejne ciastko – NATYCHMIAST PRZESTAŃ! Bezcelowo klikasz po stronach internetowych – NATYCHMIAST PRZESTAŃ! Nasza-kl… NATYCHMIAST PRZESTAŃ!

Jesteśmy istotami myślącymi, a to daje nam możliwość samokontroli. Sami decydujemy o tym jak się zachowamy w danej chwili, dokonując wyboru pomiędzy teraźniejszymi „zachciankami”, a tym co uważamy za słuszne w szerszej perspektywie. Tak naprawdę, to jedyny moment, kiedy masz pełną kontrolę nad swoim życiem jest dokładnie teraz, w tej chwili. Nie możesz kontrolować przeszłości. Przyszłość możesz kontrolować tylko w dość ograniczonym stopniu. Bezpośredni wpływ masz tylko na to co robisz tu i teraz, w tej aktualnej minucie. Skoncentruj się na pojedynczej minucie swojego życia, by była wypełniona czymś dobrym, a gwarantuje, że Twoje całe życie stanie się lepsze.

Wróćmy jednak do niechcianych nawyków. Tak jak sugeruje w jednym ze swoich komentarzy, czytelnik tego bloga, Andrzej, czy jak to przypomina dość często Leo Babauta, czy prawie każda książka traktująca o zmianie nawyków… likwidując niechciany nawyk powinniśmy znaleźć dla niego jakieś pozytywne zastępstwo. Jest to z jednej strony rzecz wręcz naturalna; wyłączając komputer, przy którym zwykle spędzaliśmy 4 godziny, teraz trzeba ten czas „zapełnić” jakoś inaczej – w przeciwnym wypadku wcześniej czy później znowu znajdziemy się przed ekranem monitora. Z drugiej duże ułatwienie; rezygnując z wycieczki do lodówki o godzinie 22 łatwiej jest zwalczyć pokusę zajmując mózg czymś innym (butelka wody? spacer? lekki bieg na domowej bieżni?).

Sprawa złych nawyków i wykorzystywania zyskanego w ten sposób czasu czy innych zasobów (np. pieniędzy) staje się jeszcze łatwiejsza kiedy żyjesz zgodnie z jakimś wcześniej ustalonym planem czy postanowieniami. Jeśli Twój plan dnia przewiduje godzinę na buszowanie w sieci, a potem np. wyjście na siłownię, to nieskończone przesiadywanie przed komputerem jest mniej prawdopodobne. Jeśli ustaliłeś sobie, że w tym roku będziesz dbać o zdrowie, to zdecydowanie mniej chętnie będziesz sięgał po np. papierosa, bo wiesz, że odbije się to na twoim treningu na siłowni. Godzina dziennie przeznaczona na czytanie, automatycznie zmniejsza czas, który możesz stracić przed telewizorem. Jak widzisz, nie chodzi tu o szczegółowy plan z dokładnością co do minuty. Jest to bardziej kierowanie swoim życiem tak by nasz dzień wypełniony był pozytywnymi działaniami, które w naturalny sposób zastąpią negatywne nawyki.

A kiedy tylko złapiesz się na niechcianym zachowaniu, niech w Twojej głowie pojawi się obraz wrzeszczącego zza biurka psychologa – STOP IT!

• Sekret sukcesu fotka.pl i goldenline.pl
• www.zenhabits – część IV (2007 kwiecień)
• www.zenhabits.net – część I (2007 styczeń)
• www.zenhabits.net – część VII (2007 lipiec)

Właśnie wpadł mi w ręce artykuł Gretchen Rubin, a później Leo Babauty – oba o tym co zrobić by być szczęśliwym. Poniżej kilka z wskazówek zawartych w obu artykułach, wraz z moimi, krótkimi, przemyśleniami.

Zanim jednak zaczniesz uszczęśliwiać swoje życie pozwól, że podzielę się jednym spostrzeżeniem: rób małe kroczki i zacznij o prostych zmian. Jeśli z dnia na dzień zaczniesz oddychać głęboko, jadąc powoli i świadomie na siłownie, słuchając przy tym kursów audio niewiele Ci to da. Może poczucie, że robisz coś dobrego dla siebie, wprowadzi Cię w dobry nastrój przez pierwszych kilka dni. Ale podświadomie będzie to dla Ciebie nienaturalne i „udawane”… prędzej czy później prawda wyjdzie na jaw. Więc: małe kroczki i proste zmiany.

1. Bądź obecny tu i teraz. Nie myśl o tym jak cudowne życie będzie za kilka lat. Nie maltretuj się tym co zrobiłeś lub co się stało w przeszłości. Naucz się być tu i teraz, doświadczając w pełni tego wszystkiego co dzieje się do okoła. Zwolnij, koncentrując się na tym co robisz poświęcaj temu więcej czasu. Kiedy nad tym pomyślisz, to tak naprawdę masz wpływ tylko na to co wykonujesz teraz, w tej chwili.
2. Uprość swoje życie. Rób to co lubisz. Zastanów się co najbardziej lubisz robić. Jak najbardziej lubisz spędzać czas. Zrób listę tych kilu czynności… i staraj się by każdy Twój dzień wypełniony był w jak największej części właśnie tymi rzeczami z listy. Eliminuj systematycznie wszelkie pozostałe zajęcia. Naucz się mówić „nie” zajęciom, które nie sprawiają Ci radości, których nie ma na Twojej liście czynności ulubionych. Rób to co kochasz, co sprawia Ci radość i eliminuj, w miarę możliwości, wszystko inne.
3. Ucz się. Pomiń posiłek, ale nie pomijaj książki jak pisał Jim Rohn. Zdobywanie wiedzy, czy się z tym teraz zgadzasz czy nie, czyni Cię lepszym. Nie wpadaj w szał fascynacji wszystkim co wpadnie Ci w ręce – Ty stoisz na straży tego co wg Ciebie jest istotne, a co nie – jednak by mieć zdanie, trzeba najpierw zapoznać się z informacją. (Prawie) każda książka to wiele lat doświadczenia autora, które ty możesz zdobyć w zaledwie kilka godzin.
4. Ćwicz. Dbaj o swoje ciało – to miejsce, w którym żyjesz i nie możesz go zmienić.
5. Medytuj. Nigdy nie próbowałem medytacji samej w sobie – Ty też nie musisz. Samo zamknięcie oczu na chwilę i koncentracja uwagi wyłącznie na wdychanym i wydychanym powietrzu, mimo, że tak proste, pozwala się zrelaksować i zregenerować.
6. Przemilcz niektóre sprawy. Wbrew ogólnej opinii, uzewnętrznianie swoich złości związanych z nieznaczącymi irytującymi sytuacjami, wcale nie jest dobre. Złoszczenie się zwiększa poziom zdenerwowania, podczas gdy zignorowanie sprawy często powoduje, że złość znika. Przestań narzekać
7. Ciesz się „wystarczającym”. Są dwa typy osobowości. Jeden podejmując decyzję wybiera pierwszą spełniający jego wymogi opcję. Drugi, będzie analizować wszelkie dostępne opcje by wybrać to najlepszą – nawet jeśli wiele z nich spełnia jego wymagania. Badania dowodzą, że pierwszy typ osobowości jest bardziej szczęśliwy, podczas gdy drugi jest podatny na niezadowolenie. To trochę tak jak z perfekcjonizmem, kiedy tworzymy jakąś rzecz czy wykonujemy jakiś projekt. Pierwszy typ uznałby projekt za skończony i zaczął czerpać z niego radość, wprowadzając ewentualne poprawki. Drugi typ natomiast, zawsze widziałby niedoskonałości i będzie poprawiał je w nieskończoność, a nawet kiedy projekt ujrzy światło dzienne, to nie będzie temu towarzyszyła radość. Bądź numerem jeden „Wystarczający” często w zupełności wystarczy.

Powyższa kolejność jest przypadkowa. Nie wiem, które z tych punktów mają większy, a które mniejszy wpływ na pozytywne zmiany w życiu, bo jest to kwestia indywidualna każdego z nas. Wiem natomiast, że wypracowanie sobie któregokolwiek z nich jako nawyk przyczyni się do tego, że ta część Twojego życia, która zaczyna się za minutę, będzie lepsza.

• Przestań czekać na szczęście. Szczęście jest tutaj, teraz.
• www.zenhabits.net – część IX (2007 wrzesień)

Dyscyplina jest pomostem między celem, a jego osiągnięciem.

Discipline is the bridge between goals and accomplishment.

Nie pragnij by coś było łatwiejsze, pragnij byś TY był lepszy.

Don’t wish it were easier, wish you were better.

Szkolna edukacja zapewni ci przeżycie. Samokształcenie zapewni ci fortunę.

Formal education will make you a living; self-education will make you a fortune.

Szczęście nie jest czymś co powinieneś odkładać na przyszłość; szczęście jest czymś co kreujesz teraz.

Happiness is not something you postpone for the future; it is something you design for the present.

Jeśli sam nie zaplanujesz swojego życia, prawdopodobnie staniesz się częścią czyjegoś planu. A zgadnij co oni zaplanowali dla Ciebie? Niewiele.

If you don’t design your own life plan, chances are you’ll fall into someone else’s plan. And guess what they have planned for you? Not much.

To ustawienie żagli, a nie kierunek wiatru, decyduje w którą stronę popłyniesz.

It is the set of the sails, not the direction of the wind that determines which way we will go.

Niech inni prowadzą małe życia, ale nie ty. Niech inni kłócą się o małe sprawy, ale nie ty. Niech inni płaczą nad małymi urazami, ale nie ty. Niech inni powierzają swoją przyszłość w czyjeś ręce, ale nie ty.

Let others lead small lives, but not you. Let others argue over small things, but not you. Let others cry over small hurts, but not you. Let others leave their future in someone else’s hands, but not you.

Omiń posiłek, jeśli musisz, ale nigdy nie pomijaj książki.

Miss a meal if you have to, but don’t miss a book.

Sukces to trwały postęp w kierunku osobistych celów.

Success is steady progress toward one’s personal goals.

Dbaj o swoje ciało. To jedyne miejsce, w którym żyjesz.

Take care of your body. It’s the only place you have to live.

Największą wartością w życiu nie jest to co uda Ci się zdobyć. Największą wartością w życiu jest to kim się stajesz.

The major value in life is not what you get. The major value in life is what you become.

Istnieją tylko 3 kolory, 10 cyfr i 7 nut; ale dopiero to co z nich tworzym ma naprawdę znaczenie.

There are only 3 colors, 10 digits, and 7 notes; its what we do with them that’s important.

Czas jest wart więcej niż pieniądze. Możesz zdobyć więcej pieniędzy, ale nie możesz zdobyć więcej czasu.

Time is more value than money. You can get more money, but you cannot get more time.

Kiedy wiesz czego chcesz, i chcesz tego wystarczająco mocno, znajdziesz drogę by to zdobyć.

When you know what you want, and want it bad enough, you will find a way to get it.

A jakie są Twoje ulubione cytaty Jim’a Rohn’a?

Dla znających angielski: bardzo fajne fragementy szkolenia Jim Rohn’a znajdziecie na YouTube: 3 częściowe, o zwiększaniu swojej wartości rynkowej, tutaj i inne 12-częściowe, stanowiące w dużej mierze przekrój przez całą filozofię Jim’a, tu

Powyższe cytaty w tłumaczeniu własnym, jeśli macie sugestie co do lepsze/wierniejszej wersji, proszę o komentarz.

• „Panie, daj mi siłę, abym zmienił to, co zmienić mogę, daj mi cierpliwość,abym zniósł to czego zmienić nie mogę i daj mi mądrość, bym odróżnił jedno od drugiego.” – Fredrich Christoph Oetinger

Przedbiegi?

A gdyby tak wykorzystać ten okres 11 tygodni, który mamy przed sobą do końca 2009 roku, na pewnego rodzaju „przedbiegi”? Już dzisiaj przeanalizować co takiego chciałbym, czy chciałabym, zmienić, poprawić, lub czego się pozbyć (nałogi?) w 2010, stworzyć plan działania i przetestować go w tych 2 ostatnich miesiącach 2009 roku? Wraz z rozpoczęciem 2010 będziemy wtedy dokładnie wiedzieć, co działa a co nie. Będziemy w stanie dokonać poprawek i z pełną mocą ruszyć dalej w kierunku naszych marzeń.

Stworzenie takiego planu działania, i rozpoczęcie wdrażania go już teraz stanowi pewnego rodzaju „rozgrzewkę”. Każdy uprawiający jakikolwiek sport wie jak duży wpływ na przebieg ćwiczenia ma rozgrzewka, tutaj może być podobnie.
Ta „rozgrzewka” w naszym przypadku pełni jeszcze jedną rolę. Gdyby się nam, podczas najbliższych dwóch miesięcy, zapomniało o postawionych sobie celach, styczeń 2010, kiedy wszyscy „coś” postanawiają, nam o tym przypomni. Pozwoli nam to na analizę, co poszło nie tak, korektę i ponowną próbę.

Plany, cele i marzenia

Jesli mój pomysł przedbiegu do sukcesu w 2010 roku Cię przekonał, podczas „rewizji własnych zamierzeń” przydatny może być artykuł Życiowe cele – kompletny poradnik lub inny opisujący dwie proste metody wyznaczania celów. Jako bonus dodam jeszcze ciekawą metodę opublikowaną wczoraj na The Huffington Post, której autorem jest Jack Canfield.

Oszczędzając Ci czytania całego długiego artykułu, oto jej esencja: Przeanalizuj poniższe obszary swojego życia pod kątem tego co w nich nie działa, co jest nie tak, co uważasz, że można by poprawić.

1. Finanse
2. Biznes/Kariera
3. Czas wolny/Czas z Rodziną
4. Zdrowie i wygląd
5. Związki
6. Rozwój Osobisty

I jak pisze Jack Canfield: „Pamiętaj, uświadamiając sobie co nie działa, możesz jedynie poprawić swoje życie!” („Remember, by facing what is not working, you can only improve your life!”).

Życzę Wam miłego „noworocznego” planowania i by chociaż niektóre plany udało się zrealizować PRZED rozpoczęciem 2010 roku

• www.zenhabits.net – część I (2007 styczeń)
• www.zenhabits.net – część IX (2007 wrzesień)
• pocketmod – organizacja życia stała się prostsza
• www.zenhabits – część IV (2007 kwiecień)

Drugi krok do wyjścia z długów sprowadza się do:

• planowania wydatków… zwłaszcza tych, które jeszcze teraz są dość odległe – np. przyszłoroczne wakacje,
• umiejętności rozróżnienia dobrego długu od złego długu – dwustronicowy rozdział to pigułka wiedzy, która przekazuje nam np. Kiyosaki,
• odpowiedniej organizacji dokumentów – zarówno tych papierowych jak i elektronicznych,
• wydzielania z wynagrodzenia kwot na a) większe wydatki w przyszłości, b) edukacje i przyjemności, c) inwestycje
• umiejętności oceny tego co oferuje rynek

Krok trzeci

Trzecim krokiem na drodze do szybkiego wyjścia z długów jest namierzenie naszych wydatkowych dziur. Robimy to na podstawie ćwiczenia, w którym wypełniamy tabele z wydatkami regularnymi i nieregularnymi… Co więcej, nasze dane zestawione są z danymi Konsekwentnej Kingi i Rozrzutnego Roberta (nazwiska mówią same za siebie), co szczerze przyznam, w moim przypadku było dość „bolesne”.

Krok czwarty

W czwartym kroku uwaga zwrócona zostaje w kierunku zarobków. W ćwiczeniu wypełniamy tabele z danymi dotyczącymi naszych regularnych, jak i nieregularnych przychodów. Po czym zestawiamy wpisane przychody z wydatkami z poprzedniego ćwiczenia. W ten sposób otrzymujemy procent zarobków, które potrafimy zachować. W tym przypadku nasze dane również zestawiane są z danymi bohaterów z poprzedniego rozdziału, co wspaniale pokazuje, że niższe zarobki i kontrola nad wydatkami, może przewyższać wysokie przychody pozostawione bez kontroli. Przyznam, że opisane ćwiczenia wykonałem bardzo pośpiesznie, gdyż jak najszybciej chciałem się z Wami podzielić relacją z tej książki, ale planuję wrócić do tego ćwiczenia podczas weekendu i może nawet wykonać je wspólnie z żoną.

Krok piąty

Wiedza zdobyta w piątym kroku umożliwia nam stworzenie Indywidualnego Planu Naprawczego. Zaczynamy od przeglądnięcia stanu swojego zadłużenia. Wszelkie zobowiązania grupujemy wg typu i oddzielamy te przeterminowane od nieprzeterminowanych. Następnie ustalamy priorytet dla każdego z zobowiązań – najwyższy priorytet powinny otrzymać opłaty dotyczące naszego miejsca zamieszkania, później zaległe podatki, mandaty itp., a w dalszej kolejności pozostałe zobowiązania. Warto spędzić chwile w tym miejscu analizując swoje przychody, wydatki i podejście do zarządzania finansami – postacie Konsekwentnej Kingi i Rozrzutnego Roberta są fantastycznymi przykładami, które też warto przeanalizować.

Krok szósty

Szósty krok, na drodze do wyjścia z długów przedstawia metody zmniejszania „złych” długów, tj. np. renegocjacja umowy, zmiana sposobu spłaty, przewalutowanie czy np. kredyt konsolidacyjny lub refinansowy. W rozdziale znajdziemy dość przejrzysty opis każdego ze sposobów przedstawiając potencjalne za i przeciw. Musze przyznać, że opisy te są napisane w bardzo przystępny sposób, a zarazem przedstawiają wiedzę na bardzo zadowalającym, dla każdego z nas, poziomie.
Dodatkowo w tym rozdziale przedstawiony zostaje sposób spłaty przeterminowanych zadłużeń, kiedy ich suma przekracza nasze dostępne środki, jak i metody szybkiej spłaty długów, gdy dysponujemy kwotami przewyższającymi wymagane wysokości rat. Bardzo szczegółowo została tu przedstawiona metoda „kuli śnieżnej”. Na koniec zapoznajemy się z dość sprytnym sposobem postępowania z kartą kredytową.

Krok siódmy

Ostatni, siódmy rozdział traktuje o kontroli. Kontroli bieżących wydatków i zarobków i konfrontacji ich względem planu. Orientacji w bieżących wydarzeniach na rynku. Przestrzega także przed efektem kredytowego jojo – jako przestrogę przedstawiając obecną sytuację kredytową Polaków. Zapoznajemy się z różnymi metodami stosowanym przez sprzedawców, sklepy i hipermarkety, przez które często dokonujemy nie do końca przemyślanych zakupów.

Moje podsumowanie

I na tym kończy się, dość krótka, przygoda z tą książką. Zagadnienia w niej opisane pozwalają zrozumieć różnicę pomiędzy dobrym i zły długiem (chociaż o tym pierwszym niewiele w niej przeczytamy), zdiagnozować naszą aktualną sytuację finansową – porównując ją do postawy rozrzutnej i ‘konsekwentnej’, stworzyć plan spłaty kilku zadłużeń. Ponadto zapoznajemy się z metodami obniżania zaciągniętych kredytów, jednym sposobem postępowania z kartami kredytowymi (który osobiście uważam za ciekawy, choć np. w mojej sytuacji mało przydatny) oraz sposobami w jaki „wyciągają” z nas pieniądze hipermarkety i państwo (podatki!).

Złote Myśli nie takie złote?

Nie do końca widzę powiązanie tego co znalazłem w ebooku z tym co opisują Złote Myśli na stronie go promującej. Głównym „elementem” książki jest przedstawienie metody Kuli Śniegowej (wymyślonej bodajże przez Dave’a Ramsey’a i opisywanej nie tak dawno na jednym z polskich blogów o finansach osobistych). Jednak zdanie reklamujące tą książkę w Złotych Myślach: „Uważaj, bo znajomi będą śmiać się, gdy powiesz, że „inwestujesz we własny dług”, ale gdy po kilku miesiącach zacznie sam się spłacać, to…” wg mnie ma się nijak do tej metody. Książka tak samo nie przedstawia metody dzięki której kredyt na 500,000zł spłaciłby się sam, czy jak w 30 lat mieć 3 mieszkania zamiast jednego (jak opisywane jest to na stronie promującej ebooka).

Kupić czy nie?

Czy czuje się trochę naciągnięty przez Złote Myśli? Tak, ale to nic… i tak gorąco polecam zakup tej książki. Nie pokazuje ona może tego co się spodziewałem w niej zobaczyć (wnioskując po opisać ZM), ale może się okazać bardzo pomocna dla osób, które mają chociaż najmniejsze problemy ze swoimi finansami. Kilkanaście złotych które zapłacicie za książkę jest niczym w porównaniu do wiedzy w niej zawartej. Prawdopodobnie nie spowoduje ona zwrotu w myśleniu, ale… z pewnością do myślenia da.
Złote Myśli natomiast po raz kolejny mają u mnie minusa za materiały promujące niezgodne z zawartością sprzedawanego towaru. Chociaż w tym przypadku jestem im za to nawet wdzięczny

Kliknij tutaj by dokonać zakupu (Uwaga! Link zawiera mój kod partnerski, nie usuwaj go proszę, nie wprowadza on dodatkowych kosztów dla Ciebie, a mi da prowizję ze sprzedaży. Z góry dziękuję.)

• Brak podobnych artykułów

Ten post powstał na podstawie „The Single Secret to Making 2009 Your Best Year Ever” Leo Babauta’y, autora rewelacyjnego bloga o mocy nawyków i sile „uporządkowania”, zenhabits.net.

Wszystkie blogi sukcesu, książki z zakresu prsychologii sukcesu itp. okażą się niepotrzebne gdy poznasz ten jeden sekret. Oto on:

Przestań czekać na szczęście. Szczęście jest tutaj, teraz.

Brzmi bardzo prosto, ale jeśli wprowadzisz to w życie, zobaczysz jak niesamowity efekt może wywrzeć na Twoim życiu.
Jesteśmy tak skonstruowani, że zawsze chcemy więcej. Jak jesteśmy młodzi, to chcemy znaleźć pracę, kiedy mamy pracę, chcemy podwyżki, kiedy już mamy dobrze płatną pracę chcemy zakładać rodzinę, kiedy mamy już rodzinę, chcemy mieć dom, kiedy mamy już dom, chcemy pozbyć się długów itd… Może to dość uproszczony przykład, ale pokazuje błędne koło jakim jest „chcenie”… i wieczne oczekiwanie na szczęście.
Każdy z nas musi mieć marzenia i cele. Każdy musi myśleć o przyszłości. Podążaj za marzeniami, realizuj swoje cele… ale nie pozwól uzależnić od nich Twojego szczęścia. Nigdy nie myśl w kategoriach… „będę szczęśliwy jak osiągnę X”. Pamiętaj, że najważniejsza jest podróż, a nie sam cel. Zastanów się: jeśli szczęśliwy będziesz tylko w momencie osiągnięcia celu… będziesz nieszczęśliwy przez większość swojego życia. Co z tą częścią życia, którą spędziłeś na samym osiąganiu celu? Przecież to dużo więcej niż samo jego osiągnięcie.
Ponadto, osiągając cel, radość nie potrwa długo, bo zaraz będziesz poszukiwał kolejnego celu.
Wszystko czego potrzebujesz jest obecne w tej chwili: spędź czas z ukochaną osobą, porozmawiaj z przyjacielem, pooglądaj śmieszny film, popływaj w orzeźwiającej wodzie, smakuj świeżego chleba, przejdź się na spacer, przeczytaj dobrą książkę, przytul kogoś. Jedyna rzecz, którą musisz wiedzieć: przestań czekać na szczęście. Szczęście jest tutaj, teraz.

• www.zenhabits.net – część VI (2007 czerwiec)
• www.zenhabits.net – część II (2007 luty)
• www.zenhabits.net – część XV (2008 marzec)
• zenhabits.net – część XIV (2008 luty)

Poruszając ostatnio tematy ustalania życiowych celów przyszedł mi do głowy ciekawy pomysł dotyczący planowania przyszłości. Pomysł dotyczy wykorzystania osi czasu w planowaniu poszczególnych obszarów przyszłości. Dowiedz się więcej o szczegółach tej idei oraz wykorzystaj przygotowany przeze mnie plik PDF, by jeszcze bardziej ułatwić sobie planowanie przyszłych lat życia.

Jako przykład posłużmy się „osią finansową”, „osią rodzinną” i „osią wycieczkową”. Co oznaczają te osie?

Oś finansowa pomoże nam określić w czasie kiedy chcemy mieć np. własny dom czy mieszkanie, kiedy będziemy potrzebowali zmienić samochody, ile pieniędzy będziemy potrzebować w każdym z kolejnych lat naszego życia, kiedy i jaki poziom funduszu awaryjnego będzie wymagany itp. Dzięki temu będziemy bardziej świadomie podchodzić do wydawania…

Oś rodzinna, pozwoli nam zaplanować dzieci Jeśli z Drugą Połową planujecie dzieci w przyszłości, ta oś pomoże określić kiedy będzie na to najwłaściwszy czas w odniesieniu do Waszych innych planów – miedzy innymi związanych z budowa domu, karierą zawodową, realizowaniem pomysłów na biznes itp. Oś rodzinna pozwoli Wam też zaplanować, po części, rozwój dzieci. Dzięki niej jesteśmy w stanie policzyć, kiedy nasze pociechy rozpoczną naukę, kiedy pójdą na studia, kiedy potencjalnie można się spodziewać ich Wesel – i kiedy będziemy musieli się liczyć ze związanymi z tym wydatkami.

Oś wycieczkowa. Każdy z nas ma w głowie listę miejsc, które chciałby zobaczyć. Niektóre wcale nie tak odlegle (Włochy, Moskwa), inne bardziej (Chiny, Japonia). Takie wyjazdy są bardzo związane z dwoma poprzednimi osiami – zarówno finanse, jak i dzieci! Lepiej zaplanować, z głową, kiedy i gdzie będziemy chcieli (i będziemy w stanie) się wybrać.

Jak widać osie wybrane przeze mnie są ze sobą ściśle powiązane. Zestawiając je ze sobą zauważysz pewnie wiele rzeczy, z których nie zdawałeś sobie sprawy. Zestawienie osi ze sobą pozwoli Ci też koncentrować swoją uwagę na rzeczach, które są dla Ciebie naprawdę istotne w danym okresie czasu. Np. jeśli zaplanujesz dzieci na „za trzy lata”… to ten czas możesz wykorzystać na wycieczki, których nie będzie już w stanie odbyć po ich urodzeniu (Japonia, kilkanaście godzin samolotem z dwójką dzieci?). Możesz też ten czas przeznaczyć na np. zbieranie środków na zakup działki i rozpoczęcie budowy domu, tak by „wyrobić” się z kredytami, zanim Twoje dzieci staną się pełnoletnie (i trzeba będzie im pomóc finansowo).

Każdy powinien zdefiniować swoje własne osie. Zastanawiając się jednak nad tym stwierdzam, że te 3 pokrywają ważniejsze aspekty życia. Można by dodać osie znajomych, kariery… może nawet os fizyczna (w 2010 będę ważył 75kg, w 2011 będę miał kaloryfer na brzuchu itp)… dopasuj je do siebie (do Was) tak, by móc w przejrzysty sposób określić w czasie większość Twoich życiowych marzeń, celów i planów. Jednocześnie staraj się utrzymywać liczbę osi na minimalnym poziomie wyszukując między nimi ‘zależności’, np. potencjalna oś kariery może być włączona w oś finansową. Rozpisując wszystko na 10 lub nawet więcej diagramów, stracisz przejrzystość tego rozwiązania… a możliwości „nakładania” jednego obszaru na drugi staną się bardzo ograniczone. Po kilku eksperymentach liczba 3-4 osi wydaje się być optymalna.

Do tworzenia osi nie potrzebujesz co prawda niczego oprócz paru kartek papieru i ołówka/długopisu. Jeśli jednak chcesz, pobierz szablon osi, który ja wykorzystywałem:

Pobierz oś czasu do planowania przyszłości – zaplanuj następne 35 lat swojego życia (kliknij prawym klawiszem myszy i wybierz opcję ‘Zapisz element docelowy jako…’.)

Takie rysowanie osi i zestawianie ich ze sobą to naprawdę fantastyczna zabawa. Ile lat będziesz miał, kiedy Twoje dzieci staną się pełnoletnie i pójdą na studia? A czy będziesz w stanie podróżować, kiedy skończysz spłacanie kredytów? Kiedy będziesz prawdopodobnie musiał zmienić samochód na nowy? Jaki to będzie model? Czy rzeczywiście to wymarzone Coupe będzie funkcjonalne podczas wykańczania mieszkania, czy wycieczek z dziećmi?

Polecam tworzenie tych osi wspólnie z życiowym partnerem (partnerką). Kup dobre wino i spędźcie wieczór w ten nietypowy sposób. Wspólne przemyślenie osi przybliży Was do siebie, pozwoli zrozumieć wzajemne dążenia i sprecyzuje to dokąd zmierzacie jako para.

• Plan dnia sposobem na osiągnięcie wymarzonych rezultatów. Porządkowania życia ciąg dalszy.
• Przedbiegi do sukcesu w 2010
• Przestań czekać na szczęście. Szczęście jest tutaj, teraz.
• www.zenhabits.net – część XXI (2008 wrzesień)