Komentarze do: Wygraj ze zwlekaniem i odkładaniem na później

Autor: Karolina

Karolina — Sun, 10 Jul 2011 08:39:57 +0000

To nie jest prawda, że większość ludzi ma prokrastynację, że większości z nas zdarza się odkładanie na później. Trzeba odróżnić lenistwo od prokrastynacji, bo to nie są te same rzeczy. I nie ma też czegoś takiego, że już nie ma leniwych ludzi, a jedynie tacy, którzy cierpią na prokrastynację. Więc lepiej się zastanówcie, czy to lenistwo czy prokrastynacja, żeby się nie usprawiedliwiać, kiedy potrzeba trochę silnej woli. Jeżeli ja nie lubię sprzątania, i robię wszystko, żeby je odwlec na ostatnią chwilę, a lubię na przykład zmywanie, pranie – to wiadomo, że po prostu potrzeba się zmusić. Ale jeżeli ktoś prawie każdą czynność odwleka, i zdarza mu się to już długi czas, i dopiero kiedy już odwlekł do granic możliwości, i wie, że nie zdąży zrobić to tak dobrze, jak planował i czuje się wreszcie uwolniony z tego przymusu perfekcjonizmu i wtedy robi to zadanie – to to może być prokrastynacja. To nie prawda, że każdy z nas miał kiedyś prokrastynację, prokrastynację się ma albo nie. Tak samo jak nieprawdą jest, że każdy miał depresję – mogłam mieć we wtorek smutny dzień, ale to nie znaczy, że we wtorek miałam depresję. Nie możemy zbyt łatwo siebie usprawiedliwiać, ani bagatelizować zaburzenia psychicznego, jeżeli je mamy.

Autor: conis

conis — Fri, 19 Nov 2010 09:41:22 +0000

Prokrastynacja to jedna z tych rzeczy, z którymi stale nie mogę sobie poradzić W prawie każdej dziedzinie życia teraz dokładnie widzę jak źle to wpływa na mój rozwój osobisty. Zaczynam z tym walczyć!Szukajać różnych ciekawych porad na temat efektywnego dążenia do celu zaczęłam się posługiwać techniką mapowania umysłu, tylko nie jestem pewna czy dobrze to robię. Widziałam też szkolenia prowadzone przez May Agnecy mają na celu zapogowania znudzeniem się pracą. Wydaje się to być niezły sposób.

Autor: Asia

Asia — Tue, 07 Sep 2010 11:58:30 +0000

Witaj Krzysztofie,
właśnie zdałam sobie sprawę, że ja również „choruję” na prokrastynację i to w baaardzo dużym stopniu… Od zawsze wszystkie ważne sprawy odkładałam na później, a teraz… Od kilku miesięcy nie pracuję (na własne życzenie), nawet CV nie zaktualizowałam, choć z ogłoszeniami o pracy jestem na bieżąco (często pojawia się coś fajnego). I cały czas powtarzam: później, jutro, za tydzień…
Nawet komentarz do Twojego artykułu dodałam „później”…

Autor: Dr Ragan

Dr Ragan — Mon, 19 Jul 2010 08:37:49 +0000

Świetny artykuł:) Wciąż czekam na nowe. Co jest Krzysztofie czego nic nie piszesz nowego??

Autor: Krzysztof

Krzysztof — Wed, 28 Apr 2010 14:27:57 +0000

Witaj xxx,

Dzięki za tak pozytywną opinię. Blog działa… znaczy będzie działał w niedalekiej przyszłości i to bardziej regularnie niż kiedykolwiek. W tej chwili jestem w trakcie „upraszczania” swojego życia, zamykając bądź rezygnując z wszelkich zajmujących mi czas projektów, pomysłów i zajęć, tak by całą uwagę móc poświęcić temu co naprawdę lubię robić (a jest to związane z tym blogiem). Tak więc powracaj co jakiś czas, albo najlepiej zapisz się do powiadomień RSS…

Jeszcze raz dziękuję za Twoją opinię. Naprawdę miło mi czytać takie słowa.

Autor: xxx

xxx — Thu, 22 Apr 2010 23:45:17 +0000

Czy blog jeszcze działa? Niedawno go odkryłem i dopiero powoli zagłębiam się w jego zawartość, ale już wiem, że to jedna z najbardziej wartościowych stron jakie do tej pory poznałem. Widzę, że jest to (chyba) ostatni wpis, a został napisany jakiś czas temu. Krzysztofie?

pozdrawiam

Autor: Krzysztof

Krzysztof — Sat, 05 Dec 2009 11:17:24 +0000

DianoF, chciałbym zauważyć, że już wykonałaś krok we właściwym kierunku. Uświadomienie sobie, że „coś jest nie tak” i „łapanie się” na tym, że nie wykonuje się tego co powinno jest pierwszym etapem panowania nad własnymi działanimi. Kontrola… a raczej samokontrola jest tu przecież kluczowa. Mam nadzieję, że pomysły zawarte w powyższym artykule, jak i pozostałych artykułach mojego bloga, okażą się pomocne.
Jeśli chciałabyś bardziej szczegółowo przedyskutować jakiś temat… bardzo zapraszam, postaram się pomóc.

Aha, no i proszę pisz mi po imieniu. Internet, mimo wszystko sprawia, że ludzie są sobie bliżsi
Pozdrawiam

Autor: DianaF

DianaF — Sat, 28 Nov 2009 12:00:26 +0000

Witam, dopiero kilka dni temu natrafiłam na Pana bloga. Zaczęło się od tego że miałąm kilka planów – m.in. jestem teraz na 5 roku studiów ale chce zacząc inny zupełnie nie związany z moimi aktualnymi studiami, chciałabym zostac architektem, od października chodzę na lekcje rysunku, po za tym chce zdac egzamin cae z ang. Cały problem w tym żę mówie że chciałabym zrobic to i to ale nie wykonuje nawet minimum. Gdy coś mam robic to wydaje mi się że tego jest tak dużo że itak nie uda mi się, po za tym ciągle uciekam w robienie innych rzeczy niż powinnam. Wydaje mi się że z pomocą Pańskiego bloga będę w stanie zmienic zaistniałą sytuację. Pozdrawiam

Autor: Maro

Maro — Tue, 22 Sep 2009 11:15:36 +0000

Właśnie w wolnej chwili – po zdanym egzaminie – zabrałem się za robienie listy ToDo – ze zrobieniem której zwlekałem od jakiegoś czasu. Wykorzystam polecanego przez Ciebie PocketModa i zobaczymy jak będzie

Autor: Krzysztof

Krzysztof — Wed, 16 Sep 2009 09:48:56 +0000

gzom dziękuję za Twój komentarz. Muszę przyznać, że dopiero Twoje pytania spowodowały, że zacząłem się głębiej zastanawiać nad tym, czy rzeczywiście dzięki wiedzy z zakresu zarządzania czasem (którą regularnie staram się poszerzać) zmierzam szybciej w kierunku wyznaczonych sobie celów. Trudno mi odpowiedzieć na te pytania, ponieważ nigdy nie zastnawiałem się jak wyglądałby mój dzień, bez tej wiedzy

Myślę, że temat, który poruszyłeś jest bardzo ciekawy, i dotyczy nawet szerszych zagadnień niż samo zarządzanie czasem. W moim odczuciu sprowadza się to do tzw. „pułapki samodoskonalenia”. Nie wiem gdzie i w jakich okolicznościach natknąłem się na to sformułowanie, ale opisuje ono zjawisko w którym człowiek czyta kolejne książki, uczestniczy w kolejnych kursach… ale niczego nie wprowadza w codzienne życie. Przypuszczam, że takie zjawisko zależy tylko i wyłącznie od indywidualnych cech osoby. Zdarzają się ludzie, którzy pochłaniają wiedzę, ba… nawet prowadzą szkolenia i udzielają rad, lecz nie wykorzystują jej na codzień. Inni natomiast po przeczytaniu jednej książki, czy nawet posta na blogu, potrafią całkowicie zmienić swoje dotychczasowe postępowanie.

Rozumiem, że pytałeś jak to wygląda w _mojej_ sytuacji. To nie jest tak, że sztywno trzymam się tego co wyczytałem w książkach, blogach czy usłyszałem na jakimś szkoleniu. Wiedza, którą zdobywa się od innych + ta wynikająca z naszych własnych doświadczeń daje pewnego rodzaju wypadkową. Wypadkowa ta, tworzy nasz charakter. Ktoś kiedyś napisał, że jesteśmy wypadkową pięciu osób, z którymi spędzamy najwięcej czasu… myślę ze podobne stwierdzenie ma zastosowanie do np. literatury jaką czytamy. W pewnym momencie, jeśli „otaczasz” się pewnego rodzaju wiedzą, niektóre zachowania samoczynnie się zmieniają, gdyż same w sobie zaczynają mieć większy sens, niż te poprzednie.
To nie jest tak, że nie można sobie zrobic rano kawy Wszytko sprowadza się do tego co TY czujesz, że jest właściwe w danym momencie, a zdolność oceny tego co jest właściwe wychodzi po części z wiedzy jaką mamy przyswojoną.

I na koniec… Tak, te sztuczki i kruczki pozwalają mi lepiej organizować mój dzień. Przeważnie kończę każdy dzień przygotowując plan na dzień następny. Ten plan zawsze mam przed sobą na biurku. Staram się zawsze układać zadania mniej przyjemne naprzemiennie z tymi bardziej przyjemnymi. Duże projekty zawsze rozbijam na mniejsze zadania. Przeważnie koncentruje się na „kolejnym kroku” a nie na tym co będzie później. Kiedy ciężko zabrać mi się za coś korzystam z Macowego widgeta ktory nazywa się ProdMe – taki minutnik, który ustawiam na pół godziny – czas który przeznaczam na zadanie. Staram się zawsze mieć przy sobie książkę, którą czytam w wolnych chwilach. Wyznaczam sobie bloki czasu… i tak np. godzine dziennie przeznaczam na siłownie, 30 minut na czytanie książek, 30 minut na blogi itp. Czy to mi pozwala czybciej zdobywać określone cele? Nie wiem. Na pewno czuje się z tym dobrze…
Jednocześnie, pozwalam sobie na lenistwo… i to nie odrobinę

Jeszcze raz, miło mi Cię widzieć ponownie. Pozdrawiam.